زيادى در الهيات براى شنيدن هست هدف وحى اسلامى از گزارش اين همه خبرها چه بوده است آيا هدف اين بوده كه يك سلسله درسها براى تدبر و تفكر و فهم و الهامگيرى القا كند و انديشه ها را تحريك و وادار به شناورى در درياى بيكران معارف الهى نمايد يا اينكه هدف اين بوده يك سلسله مطالب حل ناشدنى و غير قابل هضم به منظور وادار كردن انديشه ها به تسليم و سكوت و قبول كوركورانه عرضه بدارد . مطالب و مسائلى كه از منبع وحى القا مىشود دو گونه است برخى از آنها يك سلسله دستور العملها است كه بايد بدانها عمل شود تا نتيجه اى كه از آنها در نظر است حاصل گردد در اين گونه مسائل درك و معرفت تاثير زيادى ندارد اگر انسان به راز اين گونه مسائل پى ببرد ولى به كار نبندد به نتيجه نمىرسد ولى اگر تعبدا و بدون آگاهى از رازها و فلسفه هاى آنها آنها را به كار بندد اثر مطلوب عايدش مىگردد و غالبا راز و فلسفه اين گونه مسائل از دسترس عقل و انديشه بشر خارج است بديهى است كه اگر در اين مسائل معرفت و عمل توام گردد نتيجه بهترى بدست مىآيد و بهر حال هدف و منظور در اين مسائل عمل است نه معرفت تعبد و تسليم مربوط باينگونه مسائل است . برخى ديگر يك سلسله مسائل نظرى و اعتقادى است مربوط به خداوند و صفات ثبوتيه و سلبيه او و عوالم قبل از اين عالم و بعد از اين عالم در قرآن كريم و كلمات پيشوايان دين چه به صورت حديث و چه به صورت ادعيه و چه به صورت احتجاجات و چه به صورت خطبه و خطابه از اين مسائل زياد آورده شده است . مثلا در نهج البلاغه در حدود چهل نوبت در باره اين مطالب بحث شده است و بعضى از آن بحثها طولانى است يعنى در حدود دو سه صفحه است در كافى متجاوز از دويست حديث در ابواب توحيد آمده است كه در باره مسائلى از قبيل اثبات وجود خداوند و حد اقل معرفت صفات